Anna Walkowiak

00:00:05: Poza schematem.

00:00:07: Dzień dobry, witam Państwa serdecznie przy mikrofonie Aleksandra Chromada w audycji Poza Schematem.

00:00:13: Dzisiaj moją gościnią jest Anna Walkowiek, prezeska i założycielka Fundacji Afrika Help.

00:00:19: Dzień dobry Aniu.

00:00:20: Dzień

00:00:20: dobry, witam.

00:00:21: Przyznam, że od dawna chciałam Cię zaprosić tutaj do rozmowy, bo działanie Waszej Fundacji tutaj w Poznaniu na rzecz osób w Afryce jest dla mnie jakimś takim niebywałym czynem i wydaje mi się, że wymaga nie tylko odwagi, ale też takiego uparcie, żeby to robić, żeby realizować na taką odległość.

00:00:42: Czy możesz opowiedzieć, jak w ogóle doszło do powstania Fundacji Afrika Help w Poznaniu?

00:00:46: Fundacja została zarejestrowana w dwa tysiące siedemnastym roku, ale tak naprawdę zaczęliśmy działać od dwa tysiące dwudziestego.

00:00:52: Znaczy ja zaczęłam działać, bo na początku to byłam tylko ja i zaczęłam działać w dwa tysiące dwudziestym roku.

00:00:57: Wtedy przygotowywałam się powoli do tego.

00:01:00: Otworzyłam stronę internetową, jakby czyniłam wszystkie przygotowania, żeby Fundacja faktycznie dostała się takim podmiotem, który jest zauważalnym.

00:01:08: Może mieć swoją stronę internetową.

00:01:10: Nawiązywałam kontakty z... krajami, w których chciałam działać.

00:01:13: Nawiązałam kontakt też z inną fundacją z Warszawy, żeby w ogóle nauczyć się, jak pomaga się w Afryce.

00:01:20: I pierwszy raz pojechałam w listopadzie, z tego roku do Tanzania.

00:01:23: Tam po raz pierwszy trafiłam właśnie do księdza Marka Gizickiego, który pomaga w centralnej Tanzanii, jakby wśród rodzin masajskich w buszu zupełnym.

00:01:34: Także faktycznie było to miejsce oddalone od wszelkich dróg publicznych, jakichkolwiek w ogóle dróg.

00:01:39: Trudno było w ogóle dojechać do tego miejsca.

00:01:41: bardzo.

00:01:42: No i wtedy tak naprawdę zobaczyłam jak wygląda życie tych mieszkańców i co oni potrzebują, czyli czego przede wszystkim nie mają, a nie mają takich podstawowych potrzeb życiowych jak woda, dostęp do podstawowych urządzeń sanitarnych, zabezpieczających jakieś w miarę takie warunki hygeniczne, które powodują, że nie rozprzestrzeniają się te ciężkie choroby.

00:02:02: No i postanowiłam wybudować w studnie i potem po powrocie rozpocząłam właśnie kwestowanie najpierw w kościołach dosyć szybko.

00:02:11: bo przeciąga dwóch miesięcy w zasadzie.

00:02:13: Pierwsza studia to było około dziesięciu tysięcy dolarów.

00:02:15: I pamiętam, że to się udało zebrać w miarę szybko.

00:02:18: Miałam już uzbieraną połowę kwoty i w jednej z parafii poznańskich podszedł do mnie po prostu człowiek, który powiedział, że on mi da pozostałą kwotę na zbudowanie tej studii.

00:02:26: To było dla mnie bardzo takim wzruszającym momentem.

00:02:29: No, że po prostu ludzie mają tak otwarte serca i potrafią po prostu zaufać.

00:02:34: i zaufać fundacji, która zresztą tak naprawdę była świeżą fundacją i robiła pierwszy projekt.

00:02:39: Jeszcze chciałabym

00:02:40: cię zatrzymać przy samym początku, bo ta decyzja jadę do Tanzanii, żeby w ogóle zobaczyć, jak żyją ludzie.

00:02:48: Rozumiem, że już w tym była taka misja.

00:02:50: To nie była turystyczna podróż, tylko jakaś chęć zobaczenia.

00:02:55: Czy można pomóc?

00:02:55: To było

00:02:56: tylko i wyłącznie już pod projekt.

00:02:59: Ja się wcześniej spotkałam z księdzem Markiem, który był w Polsce i w Poznaniu, w warze poznańskiej.

00:03:03: spotkaliśmy się w lipcu.

00:03:06: On mi wtedy długo opowiadał o tym, co się dzieje w Tanzanii.

00:03:09: o tym, jak wygląda życie w Afryce.

00:03:10: On jest tam już trzydzieści lat misjonarzem, także ma ogromne doświadczenie, posługiwał na różnych misjach i zakładał różne placówki misyjne.

00:03:18: To była też pandemia, bo to był środek pandemii, więc były dodatkowe obostrzenia wyjazdowe.

00:03:23: No i wtedy stwierdziłam, że dobrze, że w takim razie ja przyjadę.

00:03:27: I umówiliśmy się na listopad, bo wtedy też robi się badania poziomu wody i szuka się miejsc, gdzie można zrobić odwierd studni.

00:03:35: No i to była przyczyna, która tam pojechała.

00:03:37: No i oczywiście na nie materiału z ludźmi, pokazanie też tego potem tutaj, potencjalnym darczeńcom i osobom, jaka przepaść jest między życiem w Europie, a życiem w Afryce.

00:03:49: Ale

00:03:50: zakładam, że musiałaś tą decyzję jakoś ważyć.

00:03:52: Jechać, nie jechać, chcę pomagać, nie chcę.

00:03:56: I co sprawiło, że stwierdziłaś, że jedziesz i że wchodzisz w to, że będziesz działać?

00:04:01: Bo myślę sobie, że ten moment tej decyzji jest taki kluczowy chyba w powstaniu Fundacji Afrika.

00:04:08: Jeżeli chodzi o samo pomaganie, to ja wiedziałam, że ja będę kiedyś w tej Afryce pomagać, bo zawsze tą Afrykę miałem w sercu i ciągnęło mnie tam.

00:04:14: Więc to jakby gdzieś tam się przewijało już od studiów.

00:04:17: Pomagałam w różnych miejscach w Polsce, jeszcze na studiach, między innymi w organizacji Burego Misia, w Kościerzynie, w różnych jakby takich pomocowych, ale bardzo chciałam właśnie jechać do Afryki i pomagać w Afryki, no ale potem losy się potoczyły inaczej, no no w dzieci, rodzina, generalnie studia prawnicze, potem celaria, no dużo takich.

00:04:36: z praw, które mnie odciągnęły w ogóle od tej potrzeby serca, którą zawsze miałam.

00:04:39: I dopiero właśnie, kiedy taki moment bardzo trudny w moim życiu nastąpił właśnie w latach mniej więcej w twojej tysiące osiemnaście, dwa tysiące dwadzieścia, to spowodowało, że stwierdziłam, że to jest chyba ten moment, kiedy powinnam już robić to, co czuję, czyli to, co tak naprawdę gdzieś tam wypływa z tej potrzeby serca.

00:04:56: No i to była ta ten moment, kiedy już podjęłam decyzję i wiedziałam, że chcę to robić.

00:05:00: I zaczęłam od tego, że zaczęłam robić z moimi córkami jeszcze wtedy małymi logo fundacji, które zresztą jest do dzisiaj, także to był ten moment, kiedy już wiedziałam, że na pewno będę to robić i będę jeździła i pomagała w Afryce, głównie poprzez właśnie budowanie studnij systemów zainternych.

00:05:22: Ale wracając do samej fundacji, co teraz dzieje się, jakie są wasze plany?

00:05:28: W

00:05:28: tym roku zrobiliśmy trzy bardzo duże projekty, w tym dwa w Afryce i jeden w Polsce.

00:05:34: Dwa w Afryce to był wyjazd medyczny, taki typowo wolontariat medyczny, dwa miejsca w Ugandzie.

00:05:40: Jedno to było Fanta Health Center w Matudze, wybudowany przez polskich ojców franciszkanów konwentualnych, szpital po prostu.

00:05:48: i tam pojechaliśmy z lekarzami doktor Ewą Barcz i doktor Batą Rutkowską.

00:05:53: Pojechaliśmy właśnie przeprowadzić operacje, ginekologiczne pomóc kobietom, których po prostu nie stać na leczenie, bo trzeba dodać, że w Ugandzie w ogóle w całej Afryce Leczenie jest odpłatne, czyli nie ma żadnej bezpłatnej opieki medycznej.

00:06:07: W związku z tym postanowiliśmy tam pomóc.

00:06:10: Najpierw tam były przeprowadzone jedenaście operacji.

00:06:12: Potem pojechaliśmy do obozu dla uchodźców w Sudanie Półodniową, który jest na drugim końcu kraju.

00:06:17: Tam też najpierw przeprowadziliśmy dwieście badań diagnostycznych za pomocą przenośnego USG.

00:06:23: I na tej podstawie kobiety były kwalifikowane do zabiegów medycznych.

00:06:27: A potem w ośrodku, który nam użyczył jakby sale były przeprowadzone te operacje, te kobiety zostały... tam przywiezione i zostały przeprowadzone operacje.

00:06:35: Przy czym, no, trzeba podkreślić, że warunki w tych ośrodkach, szczególnie w tym obozie dla uchodźców, no to jest gdzieś mniej więcej lata czterdziesty dwudziestego wieku.

00:06:44: Naprawdę bardzo trudne warunki.

00:06:46: Korzystaliśmy z pomocy lekarzy tamtejszych, ale tak naprawdę to był anestazjolog i jeden lekarz ogólny, taki generalny tego ośrodka.

00:06:53: Łącznie dwadzieście jeden operacji, takich poważnych operacji zostało przeprowadzonych.

00:06:58: To był pierwszy główny projekt, drugi projekt, to było w Tanzanii w naszym ośrodku, Urodowaliśmy w przychodni, zrobiliśmy laboratorium i laboratorium funkcjonuje.

00:07:06: Także oprócz tego robiliśmy szkolenia dla miejscowej kadry medycznej z diagnostyki laboratoryjnej i z chorób przenoszonych drogą płciową.

00:07:13: Także dla miejscowych kobiet, ponieważ jak się okazało po licznych badaniach, które tam wykonały nasze lekarki, co czwarty osoba jest chora na kiłę, co trzecia na AIDS, także ogromna ilość bardzo ciężkich chorób nieleczonych przez lata.

00:07:28: Generalnie jest robić tam.

00:07:30: A trzeci projekt.

00:07:31: No to jest afrykański dom mody, który stworzyłam tutaj w czerwcu tego roku.

00:07:36: To jest jakiś taki dodatkowy projekt polegający na tym, że można przynosić do fundacji do nas na kramarską odzież z drugiego obiegu i też można taką odzież sobie w zamian zadatki nabywać.

00:07:47: No i oprócz tego mamy rękodzieło afrykańskie tam i cały dochód z tego projektu tego afrykańskiego domu mody jest przeznaczany na projekty w Afryce.

00:07:55: Czyli teraz na końcu listopada zakończyliśmy pierwszą zbiórkę.

00:07:58: Zebraliśmy siedem tysięcy dolarów i te środki.

00:08:00: są przekazane na budowę sanitariatu właśnie w obozie dla uchodźców Sudenu Południowego, które nam prowadzą w erbiści, księża w erbiści tam na miejscu.

00:08:08: Jak

00:08:08: łączysz te światy, widząc to życie tam i żyjąc tutaj w Polsce jednocześnie?

00:08:13: No widzę jaka jest przepaść, widzę też jeżdżąc wolontariuszami, jak oni podchodzą do tego, jak są tam na chwilę, jak często niestety zniechęcają się do tej pomocy.

00:08:23: Oczywiście to nie jest ich wina, ale po prostu jest ciężko zrozumieć ten świat.

00:08:27: Afryka jest trudnym światem i ludzi są też zupełnie inne, zupełnie inne mentalność.

00:08:32: Nie możemy przerównywać w ogóle naszej tu europejskiej mentalności do ich.

00:08:36: Nam się często wydaje, że oni są, że wolni łapią, że nie potrafią czegoś, że im się nie chce.

00:08:41: To jest nieprawda.

00:08:42: To są uproszczenia stosowane przez europejczyków, które są całkowitą nieprawdą.

00:08:45: Trzeba mieć do nich po prostu cierpliwość, trzeba mieć wytrwałość do działań tam i wtedy się wszystko uda i wszystko się zmieni i da się to wszystko pogodzić.

00:08:53: Ja jeszcze tylko chciałam wspomnieć, bo nie wspomniałam o projekcie naszym adopcji edukacyjnej.

00:08:59: dla uchodźców są pozbawione edukacji w szkole średnich, dlatego że nie masz kół średnich w tym obozie.

00:09:03: Obóz liczy trzysta tysięcy osób, a większość z nich to jest młodzież i dzieci.

00:09:07: I problem polega na tym, że nie masz kół średnich, a w szkołach podstawowych jest podszyste osób w klasie.

00:09:12: No więc wychodząc po ósmej klasie, to ledwo się nauczą czytać i pisać.

00:09:15: W związku z tym mamy projekt taki, że opłacamy im czesne internet w szkole średnich poza obozem.

00:09:21: I w tej chwili mamy dwadzieścia rodzieci pod opieką i chcemy wziąć kolejne pięcioro i potrzebujemy darczyńców.

00:09:27: Tak, że jeżeli ktoś Państwa, słuchając tutaj tej audycji, chciałbyś się w to włączyć, to zapraszam do kontaktu i wszystko wytłumaczę, jak to wygląda już osobiście.

00:09:38: Dziękuję Ci bardzo, Aniu.

00:09:39: Trzymam kciuki za działania Waszej Fundacji, a Państwa serdecznie zapraszam do śledzenia projektów i akcji podejmowanych przez Fundację Africa Help.

00:09:48: Moją gościnią była Anna Walkowiak, założycielka i prezeska Fundacji Africa Help, a ja nazywam się Aleksandra Chromada i zapraszam do kolejnej audycji.

00:09:57: Tym.